Het 3de trimester

6 maanden.jpgVandaag ben ik 196 dagen zwanger, wat neerkomt op 28 weken of 6 maanden en een week ongeveer. Nog 84 dagen of 12 weken te gaan. Hiermee is het 3de trimester begonnen. Toch weer een mijlpaal!

Gemiddeld weegt een baby op dit moment 1kg en meet hij 37cm. Dit zou ongeveer even groot zijn als een dikke aubergine. Ik herberg blijkbaar al een heuse kool want een dikke week geleden werd hij al op 1kg220 en 37,5cm geschat. Groeien doet hij dus goed en dat is te zien aan mijn buik!

Nu het tweede trimester officieel ten einde is wil ik graag even terug blikken. Tijdens die eerste maanden keek ik er enorm naar uit. De misselijkheid die weg ebt, energiepijl dat weer stijgt, een buikje dat tevoorschijn komt, de eerste bewegingen voelen en het geslacht ontdekken. Dat laatste vond ik zo spannend dat we zelf een heuse genderreveal voor de familie bedachten. Ik kon echt niet wachten tot het zo ver was want tot nu toe was de zwangerschap niet echt een feest geweest. Na die eerste drie maanden had ik het er eigenlijk al mee gehad. Kom op met die bevalling!

Wel het 2de drieluik van de zwangerschap begon leuk met de bekendmaking van de zwangerschap en ook de eerste bewegingen waren al gauw voelbaar. Toch verliep het niet helemaal zoals gehoopt. Vooral niet op vlak van mijn gezondheid. Eerst sloeg de griep stevig toe. Mijn dochtertje werd eerst geveld gevolgd door mij en manlief. Ik won hierbij het groot lot want bovenop de ellende die griep op zich al is kreeg ik nog een longontsteking. Het duurde zeker drie weken vooraleer ik terug op de been was. Alhoewel op de been? Want ja hoor lopen ging moeizaam na al dat sofahangen. Diagnose: bekkeninstabiliteit. Even later bereikte ik de mijlpaal van 20 weken. Ik was er zeker van dat de rest van de zwangerschap een feestje zou worden en had een lange to-do lijst en een hoofd vol plannen. Helaas,  ondertussen werd het lente en de volgende kwaal diende zich aan: hooikoorts. Opnieuw astma, een infectie op mijn luchtwegen en puffen op de zetel met nog eens een antibioticakuur.

IMG_20160520_094828712.jpgWel dit scenario bleef zich nog enkele keren herhalen. Door het vele hoesten kreeg ik harde buiken. Heel veel harde buiken. Verdict van de gynaecoloog was platte rust tot de kalmte in mijn longen en baarmoeder terugkeerde. Sofahangen dus voor de verandering. Als kers op de taart sputterende mijn nieren nog wat tegen en daalt mijn bloeddruk geregeld tot kelderniveau. Dit laatste uit zich in weinig energie, plotse misselijkheid, hartkloppingen en (bijna) flauwvallen. Voor de baby kan dit gelukkig geen kwaad en om mijn bloeddruk op peil te houden mag ik chocolade eten. Niet echt een straf dus.

Door mijn tegensputterende lijf heb ik dus net als in het eerste trimester de meeste plannen moeten afzeggen. Zelf gewoon even naar de winkel gaan is niet meer evident want laat dat door drukte, warmte en wachten aan de kassa nu net de ideale plaats zijn voor een plotse bloeddrukval. Mijn dochtertje van school halen, in totaal een wandeling van zeker een uur met de buggy is de laatste tijd vaak  ook niet haalbaar. Ze maakte wel een hele goeie start op school en de eerste wekenwas ik wel een mama aan de schoolpoort.

mamaenjuliaHet klinkt als een lange klaagzang tot nu toe maar er waren ook fijne momenten. Dagen dat ik volop energie had om er op uit te gaan en leuke dingen met mijn dochtertje te doen. De paasvakantie was bijvoorbeeld een fantastische tijd samen maar ook daarna, wanneer het weer het toeliet waren we in de tuin te vinden. Aarbeitjes planten, bloembollen in de grond steken, bloemen zaaien en rondhossen in de kruiwagen. Julia kreeg ook een glijbaan met schommel als vervroegd verjaardagscadeau van haar grootouders waar we al heel wat leuke momenten op doorbrachten, al is mijn poep wel te dik voor de schuifaf. Zoals jullie in mijn laatste blogje konden lezen was Moederdag onder vier generaties vrouwen ook best genieten. Vorige zondag gingen we zelf een dagje naar Planckendael met mijn ouders, broer en zus.

Ondanks alle (zwangerschaps-)kwalen vind ik zwanger zijn zelfs geweldig. Leven in je buik voelen, dromen over hoe die kleine spruit eruit zal zien en babyspulletjes uitzoeken houden me op een roze wolk. De geboortelijst samenstellen was zo’n leuk klusje dat al afgevinkt is op mijn to-do lijstje en er liggen ook al heel wat kleertjes te wachten op een klein ventje. Wat kijk ik uit naar het einde van de verbouwingen (of toch van de eerste fase) zodat ik babywasjes kan draaien en zijn kleerkastje kan vullen. We vonden ook al een leuke locatie voor de babyborrel, nog iets om naar uit te kijken dus! 27wHelemaal geweldig vind ik ook de echo momenten en een leuke bijkomstigheid van het ziek zijn en de harde buiken was dat ik er extra kreeg! Op de 3D echo zag ik zelfs al dat de baby kinnetje en mondje van Julia heeft. Meneertje wil echter nooit stil liggen waardoor de beelden niet zo scherp zijn. Meestal stampt en bokst hij naar het echotoestel. Wat een schatje toch! Ondertussen gebeurd de opvolging door de vroedvrouw en komt de gynaecoloog eigenlijk niet meer in beeld. Zolang er geen problemen opduiken natuurlijk. Ik wil dan ook graag een natuurlijke bevalling in een geboortehuis.

Heel wat tijd stak ik ook al in het bedenken en ontwerpen van het geboortekaartje en  doopsuiker, vandaar de plotse daling in het aantal blogberichten. Ik ben wel degelijk creatief bezig maar het delen van deze realisaties zal voor na de bevalling zijn. De doopsuiker gaf me wel wat stress. Ik kreeg het (niet echt zo) briljante idee om iets te stikken. IMG_20160520_085456[1]De naaimachine had ik al maar de vaardigheden nog niet. Na veel gevloek en meermaals de handdoek in de ring gegooid te hebben lukte het opeens. Ik ben nog steeds een groentje maar de doopsuiker schiet goed op en ik maakte zelf al enkele slaapkleedjes voor dochterlief. Ik ben er best wel trots op want de naaimachine is een erfstuk van mijn oma. Een fantastische madam die de mooiste creaties tevoorschijn toverde met haar Bernina. Ik heb haar dan ook vaak gemist wanneer de draad weer eens in twee brak of in de knoop zat maar tegelijk voelde ik me ergens verbonden met haar en bracht het geluid van de naaimachine me terug naar de momenten dat ik als klein meisje vol verbazing naast haar in de naaikamer aan haar naaitafel zat.

Mijn to-do list voor het derde trimester ga ik zo kort mogelijk houden. Ik wil in de eerste plaats genieten van het zwanger zijn en proberen gezond te blijven. Julia kijkt al uit naar de zomervakantie en ik eigenlijk ook. Grote uitstappen of vakanties hebben we niet gepland. We gaan het eerder dag per dag bekijken. Wie weet geraken we wel eens een weekendje in Zeeland, en anders kunnen we het in onze tuin ook gezellig maken. Belangrijk is wel de doopsuiker en het geboortekaartje afwerken want nu het tweede trimester ten einde is komt die geboorte toch echt wel dichter bij!

 

Advertenties

5 gedachtes over “Het 3de trimester

  1. Katrien@huisjethuisje.com zegt:

    Klinkt als een zware zwangerschap! Ik heb ook 2 keer last gehad van bekkeninstabiliteit. Goed luisteren naar je lichaam. Ik heb dat de eerste keer niet gedaan en kon uiteindelijk niet meer stappen. De tweede keer ging veel beter. Bij mij hielp het enorm om bepaalde bewegingen niet te doen. Zeker geen benen kruisen. En zo een kniekussentje voor s nachts doet ook wonderen. En niet op 1 been staan om een broek of schoenen aan te doen, maar steeds gaan zitten. Veel succes he!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s