Buitenkind

Vanaf de geboorte

Mijn dochter is een echt buitenkind, zo eentje dat gelukkig wordt van modderplassen, bloemetjes en bijtjes. Toen ze geboren werd woonden we in hartje Brussel. Gelukkig waren we gezegend met een klein tuintje waar we hele dagen vertoefden bij goedgezinde weergoden. Weer of geen weer, er op uit trekken deden we dagelijks, samen met de hond, naar het park of het bos. De kinderwagen maakte heel wat kilometers en ook de draagdoek werd vaak van de kapstok gehaald. Onze favoriete plekjes waren het Josaphat Park in Schaarbeek, het park van Sint-Gillis/vorst, het Koning Boudewijnpark in Jette, Het Park van Woluwe, het Park van Tervuren en het Zonienwoud natuurlijk.Uiteraard vergeet ik nog leuke groene plekjes in Brussel, want je zou het niet denken maar groen is er genoeg in deze geweldige stad.

Al gauw viel me op hoe blij Julia werd als ze omringd werd door bomen en groen. Zodra ze wat mobieler werd ging zelf op onderzoek. Kruipen in het kriebelende gras, trekken aan blaadjes, grijpen naar vliegjes, wroeten in de aarde. Kijken naar de hond, een kampioen vliegen vangen, putten graven en spurtjes trekken vond ze om te gieren!

Een nieuwe thuis

Niet lang na haar geboorte moesten we op zoek naar een nieuwe thuis. Door de torenhoge huurprijzen en de schaarste in leuke (betaalbare) huisjes met tuin kwamen we uiteindelijk 45 km verder terecht in Tienen. We verhuisden vlak na Julia’s eerste verjaardag naar ons eigen huisje met een grote tuin naast een boerderij met koeien. De ideale plaats voor ons buitenkindje! Al kruipend verkende ze dit nieuwe territorium en even later zette ze er ook haar eerste stapjes. Onze loeiende gevlekte buren werden haar vriendinnetjes en elke avond voor het slapengaan werden ze gegroet. Hoewel ik de Brusselse natuurpracht echt mis zijn er hier ook best leuke plaatsjes om te wandelen. De velden in de buurt zijn een prima locatie maar ook de tuinen van Hoegaarden en Provinciaal domein het Vinne in Zoutleeuw zijn heel mooi. Het dichtsbijzijnde echte bos is het Meerdalwoud. Toevallig allemaal plaatsen waar er ook een speeltuin met cafetaria is.

Tuinieren

In de tuin word veel gewerkt, want dat is wel nodig om er een kindvriendelijke en oogstrelende plaats van te maken, en daarbij helpt onze kleine meid maar al te graag. Je kon hier al een beetje over lezen in het vorige blog over de paasvakantie. Haar lievelingsklusje is toch wel water geven, zelfs als dat niet nodig is en ook in eender welk seizoen. Het emmertje en/of de gieter worden gevuld en de plantjes en zijzelf worden begiet. Ondertussen zijn we begonnen met een klein moestuintje. Samen planten we al aardbeitjes, salade, ajuintjes en kruiden en legden we een padje. Voor haar tweede verjaardag kreeg ze een kruiwagen die nu bij mooi weer dagelijks van stal gehaald word om takjes te rapen in de tuin. Al een tijdje zoek in mini tuinhandschoenen voor haar want dat wil ze ook, net als mama, dus tips zijn altijd welkom! Naast werken speelt ze ook graag in de tuin: bloemetjes plukken, uiteraard, insecten zoeken, crossen op haar loopfietsje, spelen in de zandbak of lekker hollen achter de hond.

op stap

Ook buiten de tuin komt het natuurmens in haar naar boven. Geen plas kunnen we voorbij zonder dat ze er in gaat staan en geen gras kunnen we voorbij zonder madeliefjes te plukken. De zakken van haar jasjes en broeken zitten vol verschraalde bloemetjes. Best niet mee in de was gooien, vooral met die gele paardenbloemen kan dan nefast aflopen. Wandelen in het bos vind ze geweldig. Als een echte padvinder stapt ze vlijtig door met haar botjes aan op zoek naar dennenappels, takken, stenen of krioelende beestjes We gaan op avontuur mama!. Onderweg in de auto zie je haar reeds genieten van het uitzicht als we door bossen, bergen of andere landschapspracht rijden. Je kan misschien wel raden wat onze favoriete manier van vakantie vieren is? Ja hoor, Kamperen! Naast occasionele weekendjes in Zeeland of de Ardennen, liefst in een stacaravan, bungalow of vakantiehuisje, zoeken we in de zomer verdere oorden op met de tent! Hierover binnenkort een blogje!

moddermagneet

Of het eigen is aan een natuurmens weet ik niet maar als een magneet trekt ze modder aan, ze lijkt er echt een speciale radar voor te hebben. Ze komt net uit bad, krijgt propere kleertjes aan en vijf minuten later zit er weer grond onder haar nagels en een vlek op haar outfit. De afstand van de voordeur naar de auto op de oprit bied reeds genoeg mogelijkheden om terug vuil te worden. Oh wat kan ik mezelf hier in herkennen. Als we naar buiten trekken krijgt ze dus haar oudste kleren. Maar zelfs dan… Op een namiddagje tuinplezier word haar outfit minstens nog 2 keer vervangen, vooral bij lagere temperaturen dan, omdat ze door nat is na een leuk experiment met de gieter, door in de drinkbak van de hond te gaan staan, haar hoofd in een emmer met vuil water te steken of door net in de aller enige plas in de hele tuin te vallen. Wat handig was dat in de zomer! I liet haar gewoon in haar blootje rondlopen, scheelt een pak was! Binnen is Julia een prinsesje met een roze tutu en een handtasje maar buiten een echt boerinneke!

 

Wat zijn jullie favoriete buitenactiviteiten?

 

Advertenties

3 gedachtes over “Buitenkind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s