De paasvakantie

Wat is het plots stil in huis! Geen taterende Julia, geen drilboorkabaal van papa Thomas die de muren te lijf gaat en geen luide muziek tijdens de afwas. Alleen de hond die af en toe eens zucht in zijn slaap. Man- en dochterlief zijn  opnieuw naar school, zij op de schoolbanken en hij er voor. De vakantie is voorbij. Die twee weken die vooraf een zee van tijd leken zijn omgevlogen! Voor mij blijft het eigenlijk verlof aangezien ik niet werk tijdens de zwangerschap.

Het is lente en ja, na regen komt zonneschijn. Zelf een pessimist als ik (of realist, t’is zoals je het bekijkt), zou het beginnen geloven want wat de afgelopen weken zo leuk maakte was dat ik me goed voelde! Eindelijk na al dat ellendig voelen in de eerste maanden van de zwangerschap. Ik kon echt volop kon genieten van Julia, van haar broertje in de buik en van samenzijn als gezin. Even weer full-time mama zijn vond ik geweldig want ik ben eigenlijk zo’n gek mens dat haar dochtertje liefst altijd de hele dag bij haar zou hebben. Ja echt 24/7.

julia zingt.jpg

Wat me echt opviel deze vakantie is hoe snel mijn dochter groeit en bijleert. Dagelijks werd ik verwondert door haar fantasierijke wereld. Een van haar favoriete bezigheden was schooltje spelen. Zij was – uiteraard – juffrouw. We hadden wel geluk want van alle schoolse activiteiten lijken de verjaardagsfeestjes haar het meest bij te blijven. Dagelijks werd ons feest of dat van de hond gevierd! Ze maakte een cadeautje voor ons, we moesten flink op een stoel gaan zitten, met een  feesthoed op natuurlijk ,en dan ging ze liedjes zingen. De nummertjes mochten we zelf kiezen, maar ze moest eerst in haar boekje kijken of ze er wel in stonden! Favorieten meezingers waren lang zal ze leven, Piet Piraat, Oya Lele en de paaseitjes.

Van haar taalontwikkeling en creativiteit in haar taalgebruik waren we ook vaak verbaasd. Op een ochtend werd ze bijvoorbeeld wakker en het eerste dat ze zei was het is tijd voor avontuur! Het avontuur van Julia! Ben jij klaar voor actie? Van waar dat opeens kwam is me een raadsel. Enkele dagen later bij het ontwaken: ben je moe? ‘Nee, ik ben oya lele’. Oeps, misschien toch iets te vaak naar die K3 show gekeken. Nog een mooie gisteren bij het aankleden:’oh wat een zonnig broekje’

Ik ben vandaag zo oya lele!

Spelen in de tuin is eigenlijk nog haar favoriete bezigheid. Als een echte ‘tuinvrouw’ stuurt ze haar kruiwagentje, volgeladen met gereedschap, doorheen de tuin op zoek naar ‘werk’. Takjes oprapen en naar de composthoop brengen, stenen zoeken, bloemetjes plukken, … Altijd wat te doen! Een belangrijk klusje was ook de bloemetjes troosten als de hond weer eens door het perk gelopen was. Met veel medeleven gaat ze er naast zitten, krijgt het getroffen bloemetje een knuffel en een aai en een heleboel lieve woordjes en de hond krijgt het vervolgens naar zijn oren natuurlijk

Mag niet fufu! Bloemetjes niet pijn doen! Owee hoor!

Naast werken houdt ze ook van ontdekken: slakjes, wormpjes, lieveheersbeestjes en ander krioelend kleins worden grondig bestudeert.Mama en papa worden ook danig uitgevraagd over al dat leven in de tuin, want sinds kort zit Julia in de waarom-fase: Waarom wonen wormpjes in de grond, waarom mag ik die mooie narcis niet plukken, waarom moet papa het gras afrijden,… ‘omdat het te lang wordt’, ja maar waarom mama,… De uitleg kan ook maar beter correct zijn want anders zegt ze ‘nee mama dat is toch niet juist’.

De tuin is ook de uitgelezen plek om te spelen, favoriet deze vakantie waren haar zandbak – een imaginaire keuken waar allerlei lekkers in kleurrijke potjes getoverd wordt, en haar loopfietsje. Hiermee gaat ze soms nog wat sneller dan ze sturen kan maar gelukkig heeft ze een stevige helm! Blij dat die krassen op de helm en niet op haar hoofdje staan!

Ja ma waarom wonen wormpjes in de grond mama?

Een hele grote stap vooruit die Julia deze vakantie zette was ook stoppen met tutteren. Tijdens een bezoek aan het consultatiebureau zei de dokter tegen haar dat ze het tutje beter weg zou doen omdat het niet goed voor de tandjes is. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk want we wisten niet echt hoe hieraan te beginnen, tot we na een weekendje logeren bij de grootouders opeens alle tutjes kwijt waren! Overal gezocht naar een verloren exemplaar maar tevergeefs! Dan maar troosten met een extra flesje melk. Na een best rustige nacht werd ze s’ochtend beloond met een mooi cadeau! Een nieuwe zomerse jas.Toch handig om zo een doos met kinderspulletjes op zolder te hebben! Ze was apetrots op haar nieuwe jas en haar prestatie en heeft eigenlijk de rest van de vakantie nauwelijks noch achter een tutje gevraagd.

Een belangrijk gegeven deze vakantie dat ik bijna vergeten zou is Pasen! Dit ging niet onopgemerkt voorbij natuurlijk. Gewapend met haar paasmandje mocht Julia tot 3 keer toe op paaseierenzoektocht gaan! Bij mijn grootouders, bij de ouders van Thomas en op het feest van het buurtcomité. Uiteraard was het ook een gezellig samenzijn met de familie met allerlei lekkers en zelfs het zonnetje werkte redelijk mee. Tijdens al dat feestgedruis onthulden we ook het geslacht van onze kleine spruit in de buik met een groot paasei.

Hoewel we op de familiebezoeken na vooral thuis vakantie vierden en werkten in huis en tuin stond er af en toe toch ook een uitstapje op de agenda. Samen winkelen, naar de kapper gaan, de wekelijkse markt bezoeken en terrasjes doen, het moet niet altijd spectaculair zijn om het gezellig te hebben. We gingen ook naar Bokrijk, wat een geweldige speeltuin, en genoten van bloesem- en bloemenpracht in de tuinen van Hoegaarden terwijl Julia zich uitleefden op een springkasteel.

Nu maar genieten van de rust, wat uitgesteld computer- en papierwerk inhalen, toch maar eens aan dat geboortekaartje en de doopsuiker beginnen, mijn naaimachine eens terug opduikelen, verder klussen in de tuin en ondertussen lekker rond worden (plaatselijk dan) en uitkijken naar de zomervakantie! Maar eerst eens een tasje (cafeïne-arme) koffie drinken!

 

Advertenties

8 gedachtes over “De paasvakantie

  1. karin zegt:

    Hoe lief dat ze zich om de mooie bloemetjes bekommert. En zo bedrijvig. Mijn zoon trekt liever de bloemetjes uit, en brengt ze dan met ‘voor jou, mama’! Ik vind dat telkens zo lief, en zeg hem dan dat ik die in het gras leuker vind dan in de perkjes. 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s