Liebsteraward

Een nominatie

Ik werd genomineerd door Katrien van Huisje Thuisje blog voor de Liebsteraward. Deze virtuele award zet nieuwe blogs in de kijker. Dankjewel Katrien!  Op haar leuke blog vind je originele ideeën om je huis leuk in te richten en te organiseren. De kamer van haar zoontje Jules is bijvoorbeeld echt een kijkje waard. Ik beantwoord elf vragen die Katrien me stelde, post elf feiten over mezelf en nomineer twee andere blogs voor wie ik ook een tiental vragen bedenk. 

De vragen

Waarover gaat je blog?

Mamakiekie is een creatieve mamablog. Ik schrijf over het moederschap en mijn kindjes en alle leuke dingen die we samen doen. Vaak is dat knutselen maar het kan ook over een uitstap of een culinair experiment gaan. 

Wie ben jij?

Moeilijke vraag. Sinds de geboorte van mijn dochtertje ben ik eigenlijk in de eerste plaats een mama. Een ‘job’ die ik met hart en ziel doe. Op professioneel vlak heb ik psychologie gestudeerd en werk ik als begeleider bij volwassenen met een mentale beperking. Verder ben ik al 11 jaar samen met mijn partner, al 9 jaar baasje van een trouwe hond, een trotse Limburger, 11 jaar Brusselaar geweest en 3 jaar inwoner van het Brabantse Tienen. In mijn vrije tijd hou ik van tuinieren, in het bos wandelen, snuisteren op rommelmarkten, knippen, plakken, schilderen, naaien of gewoon wat rommelen en ontrommelen in huis, meestal samen met mijn kroost. Daarnaast ben ik ook overtuigd vegetariër en probeer ik op een ecologisch verantwoorde manier door het leven te gaan.

Wie zou je graag willen zijn en waarom?

Ik zou niet echt iemand anders willen zijn. Een ander leven kan soms mooier lijken maar schijn bedriegt vaak. Ik was misschien wel graag een Spaanse of Portugese geweest, woonzaam in een pittoresk stadje langs de kust met mijn vrienden en familie op wandelafstand want het Belgische weer is echt niet aan mij besteed.

Wat is je grootste talent?

Euhm, ik heb niet echt een talent dat er uitspringt denk ik. Ik kan een beetje vanalles. Ik ben vrij creatief en vindingrijk, dat is misschien wel een talent. Ik kan met weinig materiaal iets mooi maken en zie de schoonheid in dat waar men al snel overkijkt.

Waar word je blij van?

Als ik zie dat mijn kindjes blij zijn, ben ik ook blij. Dat is zowat mijn grootste geluk. Verder haal ik voldoening uit iets maken. Dat kan gaan van een wenskaartje, tot lekkere soep of een nieuwe lik verf voor een oude kast. Organiseren en orde scheppen in de chaos, of het nu om papieren of potten en pannen gaat, kan me ook echt een eureka gevoel geven. Wat zonlicht doet ook wonderen voor mijn moraal net als op tijd en stond de natuur in trekken.

Waar word je boos van?

Onredelijkheid en oneerlijkheid. De lelijkheid der dingen en gebrek aan solidariteit. De wereld zou een mooiere plaats zijn als de welvaart wat gelijker verdeeld was. Elk kind verdiend liefde, gezonde voeding, school en een veilige omgeving maar de realiteit is anders natuurlijk.

Wat is je favoriete moment van de dag?

Knuffelen in de ochtend, babbelen bij het ontbijt, een tasje koffie op een vrije voormiddag, wandelen naar school, een fijn contact met een gast op het werk of een atelier dat goed loopt, de dag overdenken in de trein, mijn kindjes terug zien na een werkdag, samen lekker koken en tafelen, een verhaaltje voor het slapen gaan, … Ik geniet van al die kleine momentjes.

Wat is je favoriete muzieknummer en waarom?

Ik luister voornamelijk naar classic rock. Veel van mijn idolen zijn dezelfde als die van mijn ouders. Mijn favoriete radiozender is classic21. Niet toevallig stond deze zender ook op in de bevalkamer en net toen mijn dochtertje voor het eerst het levenslicht zag schalde Message of Love van Jimi Hendrix door de boxen. Dit is dan ook mijn lievelingsnummer.

Tijd of geld?

Veel verdienen staat niet aan de top van mijn prioriteitenlijstje. Zo zal ik bij het kiezen van een job bijvoorbeeld eerder kijken naar de inhoud dan naar het salaris. Ik probeer bewust met geld om te gaan maar geef het wel liever uit aan een vakantie dan het gewoon op te potten. Met geld kan je tijd kopen door bijvoorbeeld je huishouden uit te besteden dus als ik echt moet kiezen, dan maar geld! Zolang het niet ten koste van levenskwaliteit gaat tenminste.

Welke quote of levensles wil jij ons meegeven?

Geniet van de kleine dingen in het leven en kijk vooral naar wat je al hebt en hoe je daar het beste uit kan halen.

Noem een item op je bucket list

Mmmh, ik twijfel tussen een trektocht te paard door de Andes, duiken boven het Great Barrier Reef of de Taj Mahal bezoeken.

De feiten

  1. Het kleurenschema voor mijn huis: veel Oranje maar vooral alle kleuren van de regenboog
  2. Als kind droomde ik van een carrière in het circus of een leven als Pipi Langkous 
  3. Ik ben een echte chocaholic, een erfenis van mijn grootvader 
  4. Ik geef al bijna 3 jaar borstvoeding 
  5. Ik ben al bijna 30 keer op dezelfde plaats op vakantie geweest, namelijk Llanca aan de Catalaanse kust.
  6. Een liefde uit mijn jeugd die ik ooit weer hoop op te pikken is paardrijden 
  7. De laatste jaren van mijn humaniora volbracht ik op een kunstschool. 
  8. Mijn favoriete winkel is de kringwinkel 
  9. Ik hou van kamperen, nergens slaap ik zo goed als buiten
  10. De mooiste reis van mijn leven maakte ik in Indonesië, ik hoop dit land ooit met mijn kinderen te beleven
  11. Ik kan enorm genieten van mooie architectuur en hou dan ook van citytrips. Een liefde die ik kreeg van mijn vader die architect is. 

Ik nomineer 

Stella en Joop van Little van Tuil. Een Nederlands- indonesische blog van een mama en papa over het leven van hun dochtertje Sky Kirana.

 Ann-Sophie van mijn hersenspinselkrabbels. Ze schrijft op haar blog over van alles en nog wat met een vleugje humor en veel liefde voor haar gezin. 

Hier zijn 10 vraagjes waarmee jullie aan de slag kunnen 

  1. Waarover gaat je blog?
  2. Waar zie je jezelf binnen tien jaar? 
  3. Welke ultieme tip(s) maken jou het leven makkelijker?
  4. Wat was jouw droomjob toen je klein was?
  5. Wat was jouw mooiste vakantie ooit?
  6. Heb je goeie voornemens voor 2017?
  7. Wat is jou ultieme me-time?
  8. Waar kan jij je aan ergeren?
  9. Wat tovert gegarandeerd een lach op je gezicht?
  10. Ben je een ochtend of een avond mens?
Advertenties

Bloemenkroon

Het is solden, overal zijn leuke spulletjes te koop voor een prikje. Julia vond bijvoorbeeld prachtige gele bloemetjes in de Zeeman voor 0,25 cent! Dat vraagt gewoon om een leuke d.i.y. dus tussen de soep en de patatten maakte ik er een haarbandje mee.

Benodigdheden

  • Stoffen bloemetjes
  • Lint
  • Stukje elastiek
  • Naald en draad

Werkwijze

Julia koos de bloemetjes uit en ik naaide ze op het lint. Veel eenvoudiger kan eigenlijk niet. De twee uiteinden van het lint plooide ik om zodat het niet zou raffelen en naaide ik aan elkaar met een stukje elastiek ertussen zodat ze het makkelijk zelf aan en uit zou doen. Je zou het natuurlijk ook gewoon kunnen knopen.

Het resultaat

Een fleurig haarbandje, leuk voor in de verkleedkist of gewoon in de haartjes op een zomerse dag met een fleurig kleedje er onder.

 

Kaartjes knutselen

Een kaartje opsturen, eigenlijk doen we het te weinig maar als we er dan toch eentje op de bus doen is het wel zelfgemaakt!

Julia haar grootste plezier is schilderen, liefst met heel veel felle kleurtjes, met penselen, sponsjes, haar handen, op papier, karton of op zichzelf, kortom ze laat haar creativiteit maar al te graag de vrije loop. Zoals jullie al eerder konden lezen is ze grote fan van de fluoriscerende en glitterverf van de Ikea. Telkens als ze er mee aan de slag gaat levert het zo’n leuke werkjes op! Een ideale basis voor een leuk kaartje.

De kaartjes

Bling Bling: Julia schilderde op een blauw glanzend papier, ik knipte een hertje uit glitterpapier en samen kleefden we er enkele pailletten op. Een bont geheel!

Glitter: Dit kaartje maakte ze helemaal zelf. Lekker schilderen, glitterstickets van de Hema er op, in een beschilderd envelopje en klaar!

Hertje: Voor kerst moet het gelukkig niet altijd rood en groen zijn, goud, paars en roze kunnen ook best ‘kerstig’ zijn.

Flamingo’s: Deze kaartjes maakte we voor een kerstswap. Het was de eerste swap waar ik aan mee deed en ook Julia wou graag iets bijdragen. Mijn swapmaatje was een mama en haar prachtige dochter die ik leerde kennen via een facebookgroepje van 39 fantastische dames die in augustus bevallen zijn. Haar thema voor de geboortekaartjes en doopsuiker waren flamingo’s.

Enveloppen maken

Bij een kaartenset horen natuurlijk ook enveloppen! Deze zijn echt erg eenvoudig eigenhandig te maken. Jullia beschilderde een groot wit blad, ik haalde een vierkante enveloppe uit elkaar die ik als mal gebruikte, ik trok de mal na op het blad, knipte het uit en plakte het vast.

een dagje thuis

Kerstmis en nieuwjaar zijn gevierd en de eerste week van de kerstvakantie zit er op. Tijd voor een rustig dagje thuis! Buiten kraakt het dat het vriest, of toch een beetje.

Zoals altijd zetten we de dag in met een lekkere warme kom havermout en daarna is het badtijd! Julia wil naar goede gewoonte eerst niet in bad om er vervolgens niet meer uit te willen maar na een kleine woordenwisseling zitten we gezellig met z’n drietjes in een kuip vol plastic potjes, badeendjes, piraatjes en een heuse visserssloep die dienst doet als piratenschip. Ik krijg ijsjes geserveerd in kleurrijke potjes en geniet van een originele interpretatie van een Piet Piraat show. Broertje sabbelt op een piraatje en kijkt geamuseerd toe naar het gespetter van zijn zusje. Dan volgt de tweede uitdaging van de dag: aankleden. Emile vind al dat geprul aan zijn lijfje maar ambetant en kan toch al flink tegenwerken voor een 4 maandertje en Julia wil eigenlijk enkel zomerse bloemenkleedjes in knalkleuren dragen. Met de feestkledij in de vuile was en het ontbreken van plannen buitenshuis kan ik haar toch overtuigd van een comfy joggingbroek en dito sweater.

Bedtijd voor Emile. Aan de borst doezelt hij in terwijl zijn zus een theekransje met de poppen houdt. Nu broertje in dromenland is is het tijd voor wat moeder dochter tijd! Julia klimt op een stoel om bij de kast te kunnen en even later ligt de hele tafel vol papier, lijm en potloden. Tijd om te knippen en plakken! We werken kaartjes af die ze eerder die week geschilderd had.

We kregen net een hele lading kleertjes voor Julia van een vriendin. Julia is meteen enthousiast om samen de winterkleertjes er uit te zoeken. Uitkleden gaat meestal veel snellen dan aankleden en even later huppelt ze in ondergoed in de woonkamer rond om de nieuwe kleertjes te passen.

Dan is het tijd voor de lunch. We hebben nog wat restjes van het gourmetten op oudejaarsavond. We snijden de aardappeltjes in partjes en doen ze in de wok samen met groene boontjes, champignon, courgette, veggie pestoballetjes en verse kruiden. Julia snijd nog wat feta en kerstomaatjes, voegt een bouillonblokje en wat verse kruiden toe en roert in de wok als een pro. Samen koken vind ik zowat het toppunt van huiselijke gezelligheid. Broertje is ondertussen wakker geworden en kijkt toe vanuit zijn relax terwijl hij Sophie de Giraffe afsabbelt.

Na het eten gaat Julia puzzelen en krijgen haar poppen een medisch onderzoek. Leuk toch zo’n dokterstasje en vooral ook lief van Sinterklaas! Terwijl Emile indommelt aan de borst check ik even mijn GSM en zie ik dat ik een instagram wedstrijd gewonnen heb! Met een foto van Julia op de schaatspiste met de #wintermagietienen winnen we 4 schaatsbeurten en en 4 glaasjes cava of frisdrank! Meteen bel ik naar de Oma om een schaatsdate vast te leggen.

Emile oefent ondertussen zijn nieuwe hobby uit: met zijn voetjes spelen! Doel: tenen in de mond krijgen. Even later is het uit met de pret. Mijn klein ventje is toch wat moe van die drukke feestdagen en heeft nood aan een dagje mamaplakken. Lekker knus in de draagdoek terwijl mama wat opruimt tot Julia aan mijn mouw komt trekken. Honger wederom. In de frigo ligt nog een kommetje aardbeien die over zijn van het feestmaal en we snijden samen nog wat peer en appel in stukjes. Het is nu eenmaal nog kerstvakantie en zo moeder dochter tijd vraagt eigenlijk om wat extra verwennerij dus smelt ik in de microgolf wat zwarte chocolade met cocosroom. Mmmmmh! Chocoladefondue! Dochterlief is echter zo een aardbeienfan dat ze na eenmaal proeven de chocolade overslaat. Wat heb ik toch een gezonde dochter!

Julia gaat schooltje spelen terwijl ik verder opruim. Wanneer ik weer de leefruimte binnenwandel roept ze trots: ‘kijk mama ik heb broer getekend!’. En ja hoor, haar allereerste figuratieve tekening! Wat een mijlpaal. Na haar broer volgt er nog een robot en een dier met heel veel pootjes. Dit was voor mij wel echt het hoogtepunt van de dag, wat een verassing. Broer speelt ondertussen even in zijn parkje met, jawel hoor, zijn tenen!

Ik zet de computer aan. Bij JBC is er een leuke actie met 10% extra op afgeprijsde artikelen dus ja, tijd voor de eerste soldenkoopjes! Julia’s ogen beginnen te blinken en algauw zit ze naast me op de stoel en scrolt ze doorheen de afgeprijsde artikelen. We kiezen een leuk rokje uit voor Julia en kousjes voor Emile want het is nog koppelverkoop. -70% ? 10% extra, dat is mooi meegenomen.

Emile wil aan de borst en Julia kruipt er bij met een boekje. Het is nogal een lang verhaal en een tweede zie ik niet meer zitten dus mag de tv even aan. Emile valt in slaap dus glip ik even richting wasmachine. Wanneer ik weer binnenkom zie ik dat grote zus haar broertje in dromenland vergezeld heeft. Ik begin aan deze blog maar voor hij af is komt manlief binnen en worden de kindjes weer wakker. Het is bovendien toch weer etenstijd.

Allemaal samen trekken we naar de keuken. Vandaag maken we noedels met groentjes in zoetzure saus. We snijden samen groentjes en verse ananas – die al uitgebreid voorgeproefd word. Roeren in de wok kan dochterlief als een volleerde kok maar nog liever voegt ze kruiden en specerijen toe. Voor de zoetzure saus mag ze ketchup, ketjap, bruine suiker, citroensap, bouillon en een kruidenmix toevoegen onder mijn wakend oog want te veel is ook niet lekker natuurlijk!

Na het eten mag ze nog even meezingen met K3 op studio 100 tv en dan is het tijd om te gaan slapen. Pyama aan, tandjes poetsen en 3 verhaaltjes van Jip en Janneke lezen en de dag zit er weer op. Papa ruimt de keuken op terwijl Emile aan zijn avondmaal begint. Mama en Papa tijd. We zetten een Britse detective op maar 30 min later liggen mama en papa in dromenland.

 

 

een kleine update

Emile is ondertussen bijna 15 weken. Zoals jullie wel kunnen zien blijft het bloggen voorlopig op een laag pitje maar nu mijn zoon de kaap van 3 maanden gepasseerd is leek het me wel leuk om een kleine update te schrijven. Wie graag wat vaker een update van mij en de kroost krijgt is altijd welkom op mijn instagram pagina.

img_20161118_203840Dat kleine ‘platte’ babytje is verandert in een actief communicatiewonder. Die kleine kapoen van mij b(r)abbelt er op los. De gekste geluidjes tovert hij tevoorschijn, zo gek dat hij soms schrikt van zijn eigen toonhoogtes of  er om moet lachen. Samen voeren we hele gesprekken. Hij slaakt een kreetje en wacht dan vol verwachting op mijn respons. Aan tafel zal je zeker niet vergeten dat hij er is! Hij geniet van onze aandacht en zorgt dan ook dat hij zijn portie krijgt. Ik ben in ieder geval heel benieuwd of hij later ook zo’n babbelkous als zijn zusje zal zijn.Hij tovert dan wel de liefste lachjes te voorschijn maar hij kan fronsen als de besten. Al vaak kregen we te horen dat ons manneke een beetje boos kijkt. Volgens mij ligt dit ook wel aan de ooievaarsbeet op zijn voorhoofdje.

Ons klein babytje is ook al zo klein niet meer. Hij is al bijna 3 kg bijgekomen 10 cm gegroeid sinds zijn geboorte. Onze zolder is dan ook al eeimg_20161129_145841607n veel te grote doos aan te kleine jongenskleertjes rijker. Maatje 50 kon ik bijna gelijk weer inpakken want al van dag 1 was het wurmen om zijn 53,5 cm en 3,86 kg in die schattige eerste pakjes te krijgen. Het was zo heet de eerste weken dat een luiertje vaak voldeed en het volgend kledingmaatje nauwelijks gedragen de doos in ging. Ondertussen zit hij al aan maatje 68 wat overeenkomt met 6 maanden, aan de bovenkant dan toch want bovenaan heeft hij minstens 1 kledingmaat meer. Een ‘jerommeke’ dus.En als een echt jerommeke is hij best sterk. Al snel kon hij zijn hoofdje recht houden en ondertussen probeert hij zich met zijn mollige beentjes op te duwen als hij op de schoot zit want meneertje staat liever recht. Lig ik op de mat voor de postnatale kine oefeningen doet hij lustig mee met zich op te duwen op zijn buikje en te trappelen met zijn beentjes.

Mijn spookje is gefascindeerd door lampjes, al vanaf week 1 valt het ons op. Favorieten zijn de lamp aan de zetel met retro lampenkap en het spooklampje van Ikea. Hij kreeg ook een hele leuke lamp van imaginarium als geboortecadeau die even op ons nachtkastje stond maar ondertussen op de zolder wacht tot zijn kamertje klaar zodat zusje ze in tussentijd niet demonteert. Twee weken geleden mocht deze kleine man met zijn zusje mee naar het kindertoneel. Het leek gewaagd om hem mee te nemen maar aangezien licht de rode draad vormde namen we het risico. En ja hoor, niet alleen zijn zusje vond Lampionaio, een stuk van Sprookjes en zo, geweldig. Van het begin tot het einde keek hij geboeid toe.

img_20161124_175838840Eigenlijk houd hij sowieso van rondkijken en observeren. Vooral contrasten vind hij boeiend en dit viel ook zijn zusje op: “Kijk mama, wij kijken naar tv en Emile kijkt naar de kast”. Gekke broer! Naast rondkijken en brabbelen begint hij ook te spelen. Vooral dan dingen in zijn mond steken. Zijn eigen vuistjes staan garant voor uren kijk en sabbelplezier maar ook zijn trui of dekentje en sophie de giraffe word lustig afgesabbelt. Lang leve de zeversjaaltjes! Bij zeeman vonden we leuke slabbetjes met dino’s en bij hema met gitaren er op. Zo kan hij kwijlen in stijl! Zijn voetjes heeft hij ook al ontdekt, zijn blik als hij plots zijn nieuwe kousjes of sokjes in de gaten krijgt is goud waard.

Mijn kleine pruts heeft ook al zijn portie tegenwind gekregen. Toen hij twee weken oud was kreeg hij erge last van krampjes. Meteen ging er een belletje rinkelen want grote zus had dit ook. Ik schrapte koemelk uit mijn dieet en het ging iets beter. Bye bye kaas, yoghurt en roomijs cravings! Tja, zo zullen die laatste zwangerschapskilo’s ietsje sneller verdwijnen. Melkpoeder zit trouwens bijna in alles, zelfs in de meeste chips. Het ging ietsje beter maar weg waren zijn klachten niet. Hij begon ook opeens te hoesten en veel over te geven. Meermaals perimg_20161006_111721694 dag kwam zijn hele voeding er uit. Na verschillende bezoeken aan de huisars, pediater, osteopaat en het consultatiebureau was het verdict duidelijk. Emile heeft reflux en de oorzaak ligt waarschijnlijk bij een voedselallergie. Aan wat hij nu juist allergisch is weet ik nog steeds niet maar voorlopig mijd ik soja en beperk ik gluten en wat een positief effect heeft. Bovendien brengt hij een aanzienlijk deel van de dag in de draagdoek door. In landen waar baby’s veel gedragen worden zou reflux namelijk zelden voorkomen. Na wat rondsurfen over het thema bleek ook dat laten boeren een positief effect kan hebben, dat doen we dus braafjes na elke maaltijd. Soms heeft hij wel nog een moeilijke dag en veel last van zijn maagje en darmen maar meestal is hij zijn vrolijke zelf.

In tegenstelling tot de meeste baby’s heeft Emile een absolute bloedhekel aan autorijden. Bijna elke autorit sinds zijn geboorte heeft hij geweend, of beter gezegd gekrijsd. Al vele keren zijn we holder de bolder onderweg moeten stoppen om hem aan de borst weer te kalmeren, met wisselend succes. De reis naar Zeeland was dus een hele beproeving. Onderweg heb ik melk gekolfd en hem al rijdend zijn eerste flesje te geven terwijl ik met de andere hand verder kolfde. Gelukkig was het donker want anders hadden onze mede-automobilisten waarschijnlijk vreemd opgekeken.

De vraag die je ook steevast krijgt als verse mimg_20161128_122735oeder is ‘slaapt hij al door’. Wel, nee maar klagen doe ik (meestal) niet. Hij slaapt lekker langs mij in bed en wil toch nog 2 a 4 keer de borst op een nacht. Huilen doet hij wel nooit. Beetje kreunen en wriemelen, lekker drinken en dan mooi weer verder slapen. De enige nacht dat hij doorgeslapen heeft deed ik geen oog dicht dankzij onze anders zo brave hond die het nodig vond om tot in de vroege uurtjes te janken en aan de deuren te krabben.

img_20161129_085047De grote zus mogen we natuurlijk ook niet vergeten! Voor haar was het toch een hele aanpassing zo grote zus worden. Julia en ik waren echt twee handen op een buik en opeens is daar zo’n klein mormeltje dat tegen die buik plakt en vooral ook mama’s aandacht monopoliseert. Soms lijkt het hier wel even een wedstrijdje wie kan het best mama’s aandacht trekken maar gelukkig zijn ze wel gek op elkaar. Julia vind het super om hem te knuffelen, zei het soms te hardhandig, kleertjes uit te kiezen of hem boekjes voor te lezen en meneertje geniet volop van al die aandacht. Dochterlief heeft wel echt nood aan uitdaging en activiteit dus met Emile in de draagdoek trekken we er samen vaak op uit!

Gezinsvakantie deel 1: Zuid-Holland

Waar begin ik nu na die lange blogpauze? Gewoon chronologisch, waar ik gestopt ben? Wel, dat had gekund maar ik doe het toch lekker niet. Ik begin bij de herfstvakantie en die brachten we door in Zuid Holland en Zeeland!

Jaren geleden trokken we voor het eerst naar Schouwen-Duiveland en het was liefde op het eerste gezicht. Vanaf dag 1 wist ik dat we hier nog vaak zouden terugkomen. De eerste keer gingen we met het openbaar vervoer en logeerden we in een leuke stacaravan in camping welgelegen waar we nog verschillende keren terugkeerden. Enkele jaren later werd het een traditie om in het najaar met mijn ouders, broer en zus hier heen te trekken. Meestal kozen we voor het Roompot park in Renesse maar ditmaal trokken we naar Goeree Overflakkee. Eigenlijk Zuid-Holland maar je waant je in Zeeland. Als we dan toch de koffers pakken konden we even goed langer blijven dus boekten we nog een weekje bij in Kamperland.

img_8432

Julia bracht haar aller eerste vakantie door in Zeeland en het was de eerste keer dat ze de zee zag. Een bijzonder moment. Exact 3 jaar later staan we hier opnieuw en krijgt onze zoon voor de eerste keer ooit de zee te zien terwijl onze dochter haar nieuwe laarsjes met zeewater laat vollopen.IMG_8365.JPG

Ditmaal logeerden we in strandpark Duynhille in een prachtige moderne bungalow met zonnig terras. Zeker een aanrader. Het is er lekker rustig en autoluw en de ligging vlak bij de duinen en het strand is echt ideaal. Er is ook een klein maar fijn speeltuintje.

IMG_8519.JPGDe stranden van Ouddorp in Goeree Overflakkee zijn super voor kinderen, Zoals op elk strand kan je je lekker kliedernat maken en zandkastelen bouwen maar daarnaast heb je hier ook verschillende strandbars (zoals deze bijvoorbeeld) met speeltuigen op het strand. Met een glijbaan en een warme choco in het vooruitzicht is mijn koppige kleuter toch iets gemotiveerder om naast schelpjes rapen en in plassen te springen ook wat te wandelen.img_8155

Op deze stranden kan je soms ook zeehondjes spotten. Dat geluk hadden we niet maar we gingen wel op uitstap naar A seal, een zeehondenopvang in Stellendam. Je kan de zeehondjes in opvang bezoeken en er is ook een leuke expo waar kinderen aan de hand van spelletjes van alles kunnen ontdekken over zeehonden en reddingsacties op zee. Je kan zelfs met bluescreen een filmpje maken waarin je zelf een zeehond loslaat

img_8242Een prachtig dagje uit beleefden we op natuureiland Tiengemeten. De overzet met de veerpont maakte het extra spannend voor Julia! Op het eiland zijn veel verharde wandelwegen waardoor de loopfiets ook mee kon. We hoopten om hier een zeearend of schots highlandrund tegen te komen maar dat was jammer genoeg net het geval. Volgens mij zat onze zeer enthousiaste en luidruchtige dochter hier voor iets tussen. Wij hielden het bij lekker wandelen en picknicken maar je kan hier ook een dagje komen ravotten in speelnatuur of op bezoek bij de kabouters in het Rien Poortvliet museum Korendijk. We zullen dus zeker eens moeten terugkomen naar dit mooie eilandje, misschien wel om te kamperen in de natuurcamping van de herberg Tiengemeten.

Waar we uiteindelijk niet geraakten maar zeker nog eens voor terugkomen is geitenboerderij de mekkerstee. Er zijn 600 geitjes en andere boerderijdieren om te bezoeken, je kan ijs proeven van geitenmelk of geitenkaas kopen.

In een volgend blog vertel ik over het vervolg van onze vakantie in Kamperland!

Blogpauze 

Het is muisstil op mijn blog maar in het echte leven gaat het zijn vaartje wel ten huize mamakiekie. Emile is ondertussen al bijna 3 maand oud, zijn zusje gaat terug naar school en heeft al de 1ste ziektekiemen van het jaar overwonnen en ook de papa is weer aan de slag op een nieuwe school en zélfs de eerste schoolvakantie is gepasseerd.

Tijd over om blogs te schrijven was er niet en vaak was het daar ook gewoon te mooi weer voor. Nu de  druilerige herfstdagen daar zijn kriebelt het om weer in gang schieten. Gezellig met een kop bamboe koffie achter de computer.

Tja, en waar ga je verder na zo’n lange pauze? Titels die hier misschien zullen verschijnen zijn: de laatste loodjes waren leuk, bevallen in een geboortehuis, kraamtijd in de hangmat, wat ik vergeten was over baby’s, onze doopsuiker, het geboortekaartje, ….

Nog een leuk toeval is dat dit mijn 50ste blogbericht is! Het eerste blogbericht verscheen op 16 december 2015 en ging over hoe je eenzwarte piet hoed knutselt 

Emile is geboren 

20 augustus was het eindelijk zo ver. Na een prachtige bevalling in het geboortehuis kwam onze zoon Emile ter wereld met een gewicht 3kg860 en een lengte van 53,5 cm. Een gezond en gelukkig klein ventje dat onze harten al helemaal veroverd heeft. Vele groetjes van in roze wolkenland en tot binnenkort!

geduld

38 weken.jpgHet derde trimester zit er bijna op en dat betekent natuurlijk dat we onze zoon bijna in de armen kunnen sluiten maar oooo wat is wachten me moeilijk. Elke dag voelt een beetje aan alsof we morgen op vakantie vertrekken. Elke dag heb ik het gevoel dat ik alles in orde moet maken. Lege wasmanden, alles netjes geborsteld, zeker geen vaat laten staan nee niets kan wachten tot morgen want dan is het misschien zo ver en stopt de wereld even met draaien terwijl wij op een roze wolk in onze baby cocon zitten. Of zo iets.

Eigenlijk hadden we verwacht dat onze kleine vent wat eerder zou komen, een weekje misschien, of we hadden het eigenlijk vooral gehoopt. Zijn zusje kwam pas 9 dagen na de uitgerekende datum na een uitzettingsbevel van de gynaecoloog. Hoewel het een mooie bevalling was en die inleiding best mee viel – want daar hoor je soms horrorverhalen over – hoop ik dat onze zoon zelf beslist zijn warm nestje te verlaten. Ondertussen is het hierbuiten ook weer warm, dus waar wacht je nog op kleine vent want wij zijn zo benieuwd!

Voordeel van de extra dagen is wel dat het huis en zelfs de tuin steeds beter op orde geraken. Ongeveer de hele zwangerschap lang moest ik mijn nestdrang de kop in drukken wegens verbouwingen en vaak was ik zelf niet in mijn eigen nestje maar in dat van mijn ouders.De eerste zeven maanden van de zwangerschap was ik meestal ook te ziek om veel te doen maar wonder boven wonder zijn de laatste weken de beste. Ik kan nog bijna alles doen en soms zou ik die dikke buik zelfs bijna vergeten (sommige ongemakken buiten wegen gelaten) dus kan ik mezelf lekker laten gaan! Elke  dag weer een beetje beter georganiseerd! Het huis is ondertussen helemaal babyklaar. Na 2 jaar hebben we eindelijk een slaapkamer boven (vaarwel slaapzetel in de living) met een lekker groot bed want ja wij zijn van die rare co-sleepers. De aangrenzende badkamer is nog niet helemaal af maar we trekken er onze plan mee. Zelf onze dochter heeft een eigen kamer ondertussen ook al gebruikt ze die vooral om lekker te gaan spelen in haar prinsessentent.

Met het huis dat dus min of meer in de plooi geraakt heb ik me de afgelopen dagen op de tuin gestort want met al die verbouwingen en regenachtige dagen was die in een kleine jungle verandert. Werk is er nog steeds genoeg maar dochterlief geraakt toch al terug aan haar schommel en de composthoop is toch weer een tiental kruiwagens onkruid, gras en snoeiafval rijker. Stiekem hoopte ik dat al die fysieke arbeid onze kleine vent zou inspireren om eens te komen piepen maar helaas. Overal pijn behalve daar waar het moet.

IMG_7003Tussen al die werkzaamheden in proberen we toch ook lekker te genieten van elkaar, even samen de stad in, een wandelingetje maken, naar de speeltuin of een terrasje doen want de afgelopen maanden was er daar nauwelijks tijd voor. Wekenlang woonden we gescheiden want ons huis was niet bewoonbaar en alle weken daarvoor waren gewoon superdruk voor manlief met examens verbeteren, zelf examens afleggen, verbouwen,… Eigenlijk was het gewoon een erg hectisch jaar. Sinds vorige zomer staat ons leven op vele manier op zijn kop. Ik kijk dus enorm uit naar de kraamtijd. Hopelijk word het een soort vakantie. Even bekomen van het afgelopen jaar, van de zwangerschap die niet zo makkelijk was, van de verbouwingen die ook niet bepaald van een leien dakje verliepen. Tijd om vrienden en familie terug te zien.

Het was al vrij stil hier op mijn blog want tijdens de zomervakantie maak ik vooral tijd voor Julia en blijft mijn laptop  meestal in de kast. Toch denk ik dat het na de geboorte een tijdje nog stiller zal worden tot in september of zo. Als Julia weer naar school gaat, de dagelijkse routine op punt staat en de baby dutjes doet vind ik misschien wel een gaatje om een blog te schrijven. Momenteel staan er wel nog enkele bijna afgewerkte concepten in de wachtrij. Zo werd ik bijvoorbeeld door Katrien van huisjethuisje.com genomineerd voor een Liebster Award waarover dus zeker nog een blogje volgt. Wie weet is het eerstvolgende bericht wel een de aankondiging van de geboorte van onze kleine vent!

Wat ik wel/niet zal missen aan zwanger zijn 

Te korte t-shirts, spannende rokken, jassen die niet dicht kunnen 
Na 2km wandelen waggelen als een gans – danku bekken en hormonen en zo 

Uit bed moeten rollen – vaarwel buikspieren 

Me s’ochtends voelen alsof ik de nacht er voren een marathon gelopen heb of net 2 verdiepen naar beneden viel.

Kuitkrampen, teenkrampen, ja zelfs heupkrampen

Slapeloze nachten omdat je gewoon zomaar geen oog toe doet – dan maar een blog bericht schrijven 

Voortdurend moeten plassen – nee baby mijn blaas is geen trampoline 

Me in onmogelijke bochten wringen om mijn bikinilijn te bedwingen – dan maar op de tast

Drie keer zo lang doen over het lakken van je teennagels met een historisch slecht resultaat als gevolg – lees: meer nagellak op mijn tenen dan op de nagels 

Speelgoed van de grond opruimen, bukkend als een dronken, kreupele emoe

Het gevoel dat mijn vel uitgetrokken wordt – is die buik nu echt nog niet groot genoeg?

Het extra gewicht om mee te sleuren – arme knieën!

De misselijkheid van de eerste maanden 

Maagzuur – even geen Thaise curry a.u.b.

Bang zijn voor een wachtrij aan de kassa of om iemand tegen te komen die een praatje wil maken – danku bloeddruk die zakt als ik stil sta 

Knoeien op mijn buik – Net als je het aantal nog passende t-shirts op 1 hand kan tellen 

Alle medicijnen die écht verlichting bieden tegen die vervelende griep niet mogen nemen

Die vreselijke allergieën die ik er gratis bij kreeg – jullie gaan toch wel gewoon weer weg he?

Niet meer met alles kunnen mee kunnen doen. Sorry meid maar die hoge glijbaan geraak ik echt niet meer op

Wat ik wel zal missen …

Al die spannende momenten: de zwangerschapstest, de eerste echo, het nieuws delen, het geslacht te weten komen, het eerste schopje voelen

Mijn buik zien groeien 

Buikfoto’s nemen – vrij zeker dat ik daar na de bevalling niet meteen behoefte aan zal hebben 

De bewegingen voelen, trapjes hard en zacht, soms kriebelend of golvend behalve – de aanvallen op mijn blaas dan

De baby voelen hikken 

Mijn hele buik zien bewegen – vooral als ik in bad zit 

Nooit moeten denken of mijn buik niet dik lijkt in dat kleedje – hallo er zit een baby in!

Het uitkijken naar een nieuw leven, naar de bevalling 

De eerste kleertjes kopen, een geboortekaartje en doopsuiker maken, een naam bedenken

Mijn dochtertje die mijn buik komt knuffelen en helemaal versteld staat als broertje reageert

De echo’s Want het is toch echt wonderbaarlijk om te zien hoe er een klein levend wezentje in jou buik aan zijn neusje krabt